وفا به عهد و پیمان

رسول اکرم (ص) وفاي به عهد را از شرایط اساسی ایمان می داند و تخطّی از آن را در حکم بی دینی و بی ایمانی شمرده می فرماید:« آن کس که به پیمانش وفادار نیست، دین ندارد.»

                                        آداب معاشرت، سید محمد مقدس نیان، محمد مهدی محمدی

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه یکم آبان 1385 ساعت 9:6 قبل از ظهر

حضور در مجامع عمومی

«رسول خدا(ص) فرموده همانا خداوند تبارک و تعالی انزوا و دیر نشینی را بر ما مقرّر نکرده، رهبانیّت امت من جهاد در راه خدا است.»

مدتی بود که رسول خدا صلی الله علیه وآله، یکی از اصحاب خود را ملاقات نمی کرد. روزی حالش را جویا شد. او را به حضور پیامبر(ص) آوردند. حضرت علت غیبت او را پرسید. مرد ضمن اظهار دلتنگی از معاشرت با مردم گفت: ای رسول خدا! تصمیم دارم بالای کوهی روم و از مردم دوری گزینم و با خدای خویش خلوت کنم و او را عبادت نماید. پیامبر (ص) او را از این کار بازداشت و فرمود: همانا یک ساعت پایداری شما بر امری ناخوشایند در بعضی از صحنه های اسلام، از چهل سال عبادت در خلوت بهتر است.

آداب معاشرت

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه یکم آبان 1385 ساعت 9:3 قبل از ظهر

آب و بهداشت در اسلام

امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) با چیز شیرینی افطار می کرد و اگر شرینی و شکر و انواع خرما هم در دسترس نبود، آب نه سرد و نه گرم (ولرم) می‌نوشید و می فرمود: آب، معده و کبد را پاکیزه می‌کند. بوی دهان را برطرف کرده و دهان را خوشبو می‌سازد و باعث قوت حدقه‌های چشم می شود، و به چشم (سیاهی و مردمک) جلا و تیزبینی می‌بخشد، و گناهان را می شوید و هیجان عروق را آرامش می دهد، و صفرای را غالب و آرام می‌کند و بلغم را برطرف می‌سازد و حرارت معده را خاموش می‌کند و سردرد (و درد شقیقه) را از بین می برد.

جابر گفت: از امام باقر (ع) شنیدم که می فرمود: رسول خداوند (ص) با دو چیز سیاه افطار می کرد. گفتم خداوند بر تو رحمت فرماید، آن دو چیز سیاه چیست؟ فرمود: خرما و آب و مویز و آب و در سحر نیز از این دو استفاده می کرد.

امام صادق (ع) فرمود: در مسواک زدن دندان ها دوازده خصلت و خاصیت از سنت پیامبر است.

1ـ از سنت پیامبر است. 

۲ـ دهان را پاکیزه می سازد.

۳ـ نور چشم را می افزاید.

۴ـ خداوند را خوشنود می کند.

۵ـ اندوه را برطرف می سازد.

۶ـ باعث افزایش حافظه می شود.

۷ـ دندان ها را سفید می کند.

8ـ نیکی ها و حسادت را دوچندان می کند.

9ـ زردی و چرک بین دندان ها را از بین می برد.

۱۰ـ لثه ها را محکم می کند.

۱۱ـ غذا خوردن را گوارا می سازد.

12ـ فرشتگان را شاد می کند.

آب و بهداشت در اسلام، عباسعلی محمودی

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه یکم آبان 1385 ساعت 8:59 قبل از ظهر

مفهوم کلمه اُمّی

بعضی از مفسران کلمه‌ی امی را این گونه تفسیر می‌کنند: درس ناخوانده و ناآشنا به خط و نوشته اکثریت طرفداران این نظراند که گفته‌اند این کلمه منسوب به «امّ» است که به معنی مادر است. اُمی یعنی کسی که به حالت مادر زادی از لحاظ اطّلاع بر خطوط و نوشته ها و معلومات بشری باقی مانده است؛ و یا منسوب به «امت» است، یعنی کسی که به عادت اکثریّت مردم است، زیرا اکثریّت توده، خطّ و نوشتن نمی‌دانستند وعده کمی می‌دانستند، همچنان که «عامی» نیز یعنی کسی که مانند عامّه مردم است و جاهل است. بعضی گفته اند یکی از معانی کلمه«امت» خلقت است و«امی» یعنی کسی که بر خلقت و حالت اولیه که بیسوادی است باقی است و به شعری از«اعشی» استفاده شده است، و به هر حال، چه مشتق از «امّ» باشد و چه از«امت» به هر معنی باشد، معنی این کلمه درس ناخوانده است.

پیامبر اٌمی، استاد مرتضی مطهری

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه یکم آبان 1385 ساعت 8:52 قبل از ظهر

پند

چهار گوهر است که به چهار چیز تباه شود. عقل به غضب زایل گردد، دین به حسد، حیا به طمع، و عمل صالح به غیبت.

چهار کس را خداوند از بالای عرش لعنت کند و ملائکه آمین گویند: مردی که از ترس بچه، زن نگیرد و کنیز نخرد. مردی که خود را شبیه زنان کند، با این که خدا او را مرد آفریده، زنی که خود را شبیه مردان نماید، يا این که خداوند او را زن خلق کرده، و کسی که مردم را مسخره کند، مثلاً به مسلمانی گوید، بیا چیزی به تو بدهم وقتی که آمد گوید: ( ببخشید) چیزی ندارم، به کور گوید: مواظب باش تنه نخوری در صورتی که حیوانی در راه نیست، کسی در راه نیست، کسی خانه ای سراغ می گیرد، عوضی نشان دهد.

پندهای معصومین(ع)، آیت الله حاج آقا مهدی حائری تهرانی

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه یکم آبان 1385 ساعت 8:49 قبل از ظهر

 مزاح پیامبر

همچنین نقل شده که آن حضرت، پیرزنی فرتوت را دید که دندان هایش ریخته بود. فرمود: آگاه باشید که پیرزنان بی دندان، وارد بهشت نخواهند شد. پیرزن گریان و اندوهگین شد. حضرت که متوجه حال او بود، علت گریه اش را پرسید. عرض کرد: ای رسول خدا! من بی دندان هستم. آن حضرت خندید و فرمود:

«بله! تو با این حال وارد بهشت نخواهی شد.» بلکه اول جوان می شوی و دندان هایت می روید، آن گاه به بهشت می روی. همچنین، رسول خدا (ص) گاهی مطلبی به خردسالان می‌فرمود و سپس به شوخی می گفت: «ای صاحب دو گوش! فراموش مکن»

آداب معاشرت، سید محمد مقدس نیان، محمد مهدی محمدی

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه یکم آبان 1385 ساعت 8:48 قبل از ظهر

سیره‌ی پیامبر (ص)

پیامبر بزرگوار اسلام (ص) با این که خود، شاخص ترین الگوی فضائل اخلاقی بود، گاه و بی گاه با بعضی افراد، شوخی‌های زیبا و نمکین می کرد، لیکن در عین حال، پا را از چارچوب حق بیرون نمی‌نهاد و در شوخی‌هایش جز شاد کردن دل‌های مردم و زدودن غبار غم و اندوه از سیمای آنان، هدف دیگری را تعقیب نمی‌کرد، او خود در این باره می فرمود:

«همانا من شوخی می کنم، ولی چیزی جز حق نمی‌گویم» زنی که او را «ام یمن» می‌گفتند، خدمت پیامبر (ص) رسید و عرض کرد: همسرم شما را به منزل دعوت کرده است. آن حضرت فرمود: شوهرت، همان که در چشمش سفیدی است؟ زن ( که متوجه منظور پیامبر (ص) نشده بود) عرض کرد: نه به خدا سوگند! در چشم او سفیدی نیست. حضرت فرمود: چرا (من می دانم!) در چشمش سفیدی است. زن دوباره عرض کرد: نه به خدا سوگند! آن‌گاه حضرت با تبسم فرمود: عنبیه‌ی چشم همه مردم سفید است.

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه یکم آبان 1385 ساعت 8:47 قبل از ظهر

داستان

یکی از مسلمانان ثروتمند با لباس تمیز و فاخر محضر رسول خدا(ص) آمد و در کنار حضرت نشست. سپس فقیری ژنده پوش با لباس کهنه وارد شد و در کنار آن مرد ثروتمند قرار گرفت. مرد ثروتمند یکباره لباس خود را جمع کرد و خویش را به کناری کشید تا از فقیر فاصله بگیرد. پیامبر خدا از این رفتار متکبرانه سخت ناراحت شد و به او رو کرد و فرمود: آیا ترسیدی چیزی از فقر او به تو سرایت کند؟ مرد ثروتمند گفت: خیر! یا رسول الله. پیامبر: آیا ترسیدی از ثروت تو چیزی به او برسد؟ ثروتمند: خیر! پیامبر: ترسیدی لباس او لباس تو را کثیف نماید؟ ثروتمند: خیر! یا رسول الله. پیامبر: پس چرا از او فاصله گرفتی و خودت را کنار کشیدی؟ ثروتمند: من همدمی( شیطان یا نفس اماره) دارم که فریبم می‌دهد و نمی‌گذارد واقعیت‌ها را ببینم، هر کار زشتی را زیبا جلوه می دهد و هر زیبایی را زشت نشان می دهد. این عمل زشت که از من سر زده یکی از فریب‌های اوست. من اعتراف می کنم که اشتباه کردم. اکنون حاضرم برای جبران این رفتار ناپسندم سرمایه خود را رایگان به این فقیر مسلمان بدهم. پیامبر به مرد فقیر فرمود: آیا این بخشش را می‌پذیری؟ فقیر: نه! یا رسول الله ثروتمند: چرا؟! فقیر: زیرا می‌ترسم من نیز مانند تو متکبر و خود پسند باشم و رفتارم مانند تو نادرست و دور از عقل و منطق گردد.

                                                                      داستان‌های بحار الانوار، ج2، ص ۲۲

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه یکم آبان 1385 ساعت 8:46 قبل از ظهر

نشانه‌های وسواس از نظر پیامبر(ص)

در وصیتی پیامبر (ص) به علی (ع) فرمود: سه چیز علامت بیماری وسواس است: خوردن خاک، چیدن ناخن با دندان و جویدن ریش.

آب و بهداشت در اسلام، عباسعلی محمودی

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه یکم آبان 1385 ساعت 8:39 قبل از ظهر

کوهها سلام می کنند

بر کسی که یاد روی اوست

سنگ ها قیام می کنند

پیش پای نازنین دوست!

خاک می شود پر از نشاط

سبزه می شود پر از نگاه

خار هم برای دیدنش

می شود گلی، کنار راه!

آسمان سکوت می کند

کوه‌ها ولی پر از صداست!

او ز راه دور می رسد

او که برگزیده ی خداست!

کوه می شود پر از صدا

درّه می شود پر از سکوت

کوه می شود پر از سلام

درّه، عاشقانه در قنوت!

غار می کند بر او سلام

او پر از نگاه می شود

آسمان گشوده می شود

غار، پر زماه می شود!

ناگهان طلوع می کند

آفتابی از دل زمین!

آفتابی از دل حرا

از دل محمد امین!

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه یکم آبان 1385 ساعت 8:37 قبل از ظهر

آیا در قرآن آمده که رسول خدا (ص) از خواندن و نوشتن استفاده می کرده است؟

آقای دکتر سیّد عبداللطیف مدعّی است از بعضی از آیات قرآن صراحتاً می توان فهمید که آن حضرت، هم می خوانده و هم می نوشته است، از آن جمله آیه 163 از سوره آل عمران است:«خداوند بر مومنان منتّ نهاد آن‌گاه که پیغمبری در میان آن‌ها بر انگیخت که آیات خدا را بر آن‌ها تلاوت می کند و آن‌ها را پاکیزه می‌گرداند و به آن‌ها کتاب و حکمت می‌آموزد، و همانا آن‌ها پیش از آن‌ها در گمراهی آشکار بودند.

ایشان می گویند:« بنابر تصریح قرآن، نخستین وظیفه پیغمبر آن بود که قرآن را به پیروانش تعلیم دهد و مسلّم است که حداقل شایستگی برای کسی که بخواهد کتاب یا محتویات کتاب و دانش یک کتاب را به دیگران تعلیم دهد باز هم مطابق تصریح خود قرآن است که بتواند قلم را به کار بندد یا دست کم آن چه را با قلم نوشته شده بخواند.»

پیامبر اٌمی، استاد مرتضی مطهری

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه یکم آبان 1385 ساعت 8:36 قبل از ظهر