ادامه جنگ بدر

جاسوسان پیغمبر (ص)

... در این موقع پیغمبر (ص) فرمان داد تا زنگ ها را از گردن اشتران باز کردند، و چنین می نماید که هدف این فرمان پنهان ساختن تحرکات سپاه بوده است، زیرا زنگ ها به هنگام حرکت اشتران صدای بلندی ایجاد می کنند، و این صداها سپاهیان را بر دشمن فاش می سازد. علاوه بر این پیغمبر (ص)، به منظور احتیاط و حذر، و به قصد کسب اطلاع و تحصیل خبر از کاروان بازرگانی قریش جاسوسان یا مأمورین اکتشاف را به اطراف منطقه اعزام کرد، و نخستین ایشان که به طرف بدر روانه شدند، «بسبس بن عمرو جهنی» و «عدی بن ابی الزغبا» بودند.

راه منتهی به بدر:

پیغمبر (ص) در سفر خود از مدینه تا بدر، مراحل و منازلی را پیموده است، که نام آن ها از این قرار است:

1ـ تَقبَ المدینه: نَقب، چنان که در معجم البلدان یاقوت آمده، به معنی دره کوه، و نام موضعی در اطراف مدینه است، که دور راه یکی به طرف «وادی القری» و دیگری به طرف «وادی المیاه» از آن منشعب می شود.

2ـ عقیق: نام رودخانه ای است که از حومه مدینه می گذرد.

3ـ ذوالحُلیفَهَ: نام مکانی در فاصله شش میل از مدینه است.

4ـ اولاتُ الجیش: نام دوره ای در میان ذوالحلیفه و تربان است.

5ـ لرُبان بضم اول و سکون تانی: نام دوره ای میانگین ذات الجیش و مطل است.

6ـ مَلَل: به فتح اول و دوم نام محلی در فاصله دو منزل کاروانی از مدینه است.

7ـ غَمیس الحَمام: (محل اختفاء کبوتران) نام دره ای بعد از ملل است.

8ـ صُخیرات الیَمامه: یا صخیرات التمام، یا صخیرات الیمام، بنا به قول یاقوت در معجم البلدان، نام سرزمینی میانگین سیاله و قریش است.

9ـ سَیاله: نام محلی میانگین ملل و روحاء است.

10ـ فَجّ الرّوحاء: فج به معنی دره ی عمیق و وسیع، و روحاء نام محلی در چهل میلی مدینه است.

11ـ شنوکه: به فتح شین، نام کوهی بعد از روحاء در نزدیکی مدینه است.

12ـ نازیه: نام چشمه ای پر آب در راه مکه به مدینه در نزدیکی «صفراء» است و آن به مدینه نزدیک تر است، و از مضافات آن شهر است.

13ـ ذَفران: به فتح اول و کسر ثانی نام دوره ای در نزدیکی صفراء است.

پیغمبر (ص) به هنگام حرکت از «بئر الروحاء» راه مکه را در سمت چپ خود رها کرد، و پس از آن، با تمایل به سمت راست، از طرف «نازیه» به سمت بدر طی طریق کرد، و چون به دره ای میان و «حقان» در میانجای نازیه و تنگه صفراء رسید، از آنجا سرازیر شد، و دره ی صفراء را در سمت چپ قرار داد، و از طرف راست به سوی دره ای به نام «ذخران» رهسپار گشت، و به هنگام بیرون شدن از این دره، از حرکت سپاه مکه و هجومش به طرف بدر اطلاع یافت، و آن گاه چون از دره ی ذخران خارج شد، از گردنه هایی به نام «اسافر» بگذشت، و به طرف محلی به نام «دبه» در نزدیکی بدر، روان شد، و «حنان» را در سمت راست رها کرد، و در محلی نزدیک بدر فرود آمد.

14ـ اصافر: نام کوه های در نزدیکی جحفه در سمت راست شخص مسافر مدینه به مکه است، و از این رو به این نام خوانده شده است که از تپه های زرد رنگی تشکیل یافته است.

15ـ دَبّه: به فتح اول و تخفیف دوم بنا به قولی با تشدید آن، نام دهکده ای میان اصافر و بدر است

16ـ حَنّان: به تشدید نون نام تپه ی ریگی بزرگی مانندکوه در نزدیکی بدر است.

                                                                                            ادامه دارد...

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه سیزدهم آذر 1385 ساعت 12:17 بعد از ظهر

لقب های آن حضرت

ابن شهر آشوب در کتاب مناقب خود گفته است:

لقب های آن حضرت عبارت است از: حبیب الله (دوست خدا)، صفی الله (برگزیده ی خدا)، نعمت الله (نعمت خدا)، عبدالله (بنده ی خدا)، خیره الله (منتخب خدا)، خلق الله(آفریده ی خدا)، سیدالمرسلین (سرور پیامبران)، امام المتّقین (پیشوای پرهیزگاران)، خاتم النبیین (خاتم پیامبران)، رحمه للعالمین (رحمتی برای جهانیان)، قائد الغّرالمحجّلین (پیشوای زیبارویان سرفراز)، خیرالبریّه (بهترین مردمان) و نبی الرحمه (پیام آور رحمت).

مقتل چهارده معصوم (ع)، گردآورنده: گروه حدیث پژوهشکده ی باقرالعلوم (ع)

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه سیزدهم آذر 1385 ساعت 12:13 بعد از ظهر

خداوند تبارک و تعالی در قرآن کریم می فرماید:

«و تو را نفرستادیم، مگر برای رحمت جهانیان»

(ای پیامبر!) ما تو را گواه و بشارت دهنده و بیم دهنده، فرستادیم».

«پیامبر (ص) از خود مؤمنین به آنان سزاوارتر است و همسران او، مادران آنانند.»

برای پیروی و تبعیت، رسول خدا (ص) برای شما الگوی بسیار خوبی است.»

مقتل چهارده معصوم (ع)، گردآورنده: گروه حدیث پژوهشکده ی باقرالعلوم (ع)

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه سیزدهم آذر 1385 ساعت 12:8 بعد از ظهر

معجزات پیامبر

خاصه وعامه روایت کرده اند که چون قبایل عرب با یکدیگر اتفاق کردند در اذیت آن حضرت، حضرت فرمود که: خداوندا بر ایشان قحطی بفرست مانند قحطی زمان یوسف. در مدینه نیز قحطی شد، اعرابی به خدمت آن حضرت آمد و از جانب عرب استغاثه کرد که درختان ما خشکید و گیاه های ما منقطع گردید و شیر در پستان حیوانات ما  نمانده و چهارپایان ما هلاک شدند، پس حضرت بر منبر آمد و حمد و ثنای حق تعالی ادا نمود و دعای باران خواند و در اثنای دعای آن حضرت باران جاری شد و یک هفته بارید و چندان باران آمد که اهل مدینه به شکایت آمدند و گفتند: یا رسول الله می ترسیم خانه های ما خراب شود پس حضرت اشاره فرمود به سوی آسمان و گفت: الّهُمَّ حَوالینا وَ لا عَلَینا یعنی خداوندا بر احوالی ما بباران و بر ما مباران. و به هر طرف که اشاره می فرمود ابر گشوده می شد پس ابر از مدینه برطرف شد و بر دور مدینه حلقه شد و بر اطراف مانند سیلاب می بارید و بر مدینه یک قطره نمی بارید و یک ماه سیلاب در رودخانه ها جاری بود.

برگزیده منتهی الامال، زندگانی حضرت محمد (ص)، حاج شیخ عباس قمی

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه سیزدهم آذر 1385 ساعت 12:5 بعد از ظهر

چراغ سبز

از آن شاپرکی که از زمین پست به سوی آسمان عروج می کند و از آن قاصدکی که از مادرش جدا می شود همان گلی که از زمان وجودش او را حفظ کرده جدا می شود و به سوی تو می آید. خدایا! تمام قاصدک های زیبا و روشنت را به سوی خود بردی در حالی که ما از وجود آن ها فیضی نبرده ایم. خدایا! ما نیاز به بودن آن ها داریم، درست است که تو بوستانی از وجود آن ها و سخنان زیبا و دلنشین خود را در آن نهاده و آن را در زمین برای ما قرار داده ای پرستوهای بهاری ات را به طرف هفت آسمان عالم می کشی و به فردوس بهشتت می بری. ما به تو جانمان را که در ره تو ارزش ندارد قسم نمی دهیم بلکه تو را به جان با ارزش و رحمت آفرین زیبا رویت قسم می دهیم که ما از آنها جدا مکن و ما را در فراغ آنها سوگ مده بر ما قرار بده تا بتوانیم بر آنها بپیوندیم.

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه سیزدهم آذر 1385 ساعت 12:3 بعد از ظهر

پیامبراکرم (ص) فرمودند: هر کس با یک کلمه مؤمنی را بیازارد، فردای قیامت او را در حالتی می آورند که بین دو چشمانش یعنی پیشانی اش نوشته اند «این ادم مأیوس از رحمت خداست.»

نغمه هایی از بوستان حضرت مهدی

حجه الاسلام و المسلمین حاج شیخ احمد کافی خراسانی

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه سیزدهم آذر 1385 ساعت 12:0 بعد از ظهر

فرق بین تهمت و غیبت

پیامبر اکرم (ص) فرمودند: آیا می دانید غیبت چیست؟

اصحاب عرض کردند: خدا و رسولش بهتر می دانند.

حضرت فرمودند: غیبت این است که از برادرت (برادر دینی خود) چیزی بگویی که او خوش ندارد تو آن را در مورد او بازگو کنی. به آن حضرت عرض شد: اگر آن چه می گوییم در او بود، باز جایز نیست که آن مطلب را برای دیگران بازگو کنیم؟!

حضرت فرمودند: اگر آنچه در او باشد، غیبتش را کرده ای؛ و اگر آنچه می گویی در او نباشد، به او تهمت زده ای.

                                                                                  کتاب المکاسب

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه سیزدهم آذر 1385 ساعت 11:59 قبل از ظهر

با پیراهنی سفید

در کوچه های ما قدم می زنی،

چون پرواز پرندگان در ماه،

کوچه از کجا شروع می شود؟

از کجا آغاز می شوی و

در کجا تمام می شوی؟

شهریار وقفی پور

لینک مطلب  .:.     

نوشته شده توسط گروه خضراء در دوشنبه سیزدهم آذر 1385 ساعت 11:56 قبل از ظهر