رسول خدا فرمود: هر کس خداوند عظمت او را بشناسد، دهانش را از سخن و شکمش را از طعام، بازدارد و خود را به نماز و روزه مشغول سازد.
پس مردم گفتند: پدر و مادرمان فدایت ای رسول خدا! آیا این گونه اشخاص از اولیای خدایند؟
فرمود: اولیای خدا سکوت کنند و سکوتشان تفکر باشد و سخن گویند و سخن شان ذکر باشد و نظرشان عبرت است و نطق کنند نطق شان حکمت باشد. راه رفتن شان میان مردم برکت است. اگر خدا برای آنان اجلی مقرر نفرموده بود از ترس عذاب و شوق به ثواب، ارواحشان در اجسادش نمی گنجید.